Ankara Kedisi

Ankara Kedisi size uygun mu?

Ankara kedisi, Türkiye'nin en eski yerli kedi ırkı ve dünyanın bilinen ilk uzun tüylü kedi hattı. Zarif, atletik ve şaşırtıcı derecede sosyal. Sakin bir yastık kedisi değil; eve karışan, her işe burnunu sokan, konuşkan bir arkadaş.

Bu ırkın en sevilen yanı, uzun tüylü olmasına rağmen bakımının kolay olması. Alt kürk katmanı neredeyse yoktur; İran kedisindeki keçeleşme sorunu burada yaşanmaz.

Sahiplenmeden önce

Ankara kedisi de koruma altındadır. Ankara Hayvanat Bahçesi bünyesindeki üretim merkezi, saf hattı koruma amacıyla çalışır ve sahiplendirme kurallara tabidir.

Van kedisiyle aynı uyarı burada da geçerli: her beyaz, uzun tüylü kedi Ankara kedisi değildir. Gerçek Ankara kedisi ince kemikli, uzun gövdeli, üçgen kafalı ve ipeksi tek kat tüylüdür. Ayrıca ırk yalnızca beyaz değildir; siyah, gri, tekir ve diğer renkler de standarda dahildir. Beyaz en bilinen renktir, tek renk değil.

Karakter ve mizaç

Ankara kedisi zeki, meraklı ve son derece sosyaldir. Eve gelen misafiri karşılar, açtığınız her dolabı denetler, çalıştığınız masaya oturur. Yalnız kalmayı sevmez.

Konuşkandır. Miyavlaması ince ve ısrarcıdır; sizinle iletişim kurmaya çalışır ve genelde ne istediğini anlatmayı başarır.

Atletiktir ve tırmanmayı sever. Evin en yüksek noktasında oturmayı tercih eder. Su konusunda Van kedisi kadar tutkulu olmasa da suya ilgisi olan bireyler yaygındır.

Sahiplenici olabilir; bir kişiyle özel bağ kurar ve o kişiyi takip eder. Bazı bireylerde hafif kıskançlık görülür.

Yavru enerjisini uzun yıllar korur.

Sağlık sorunları ve ömür

Ortalama ömür 15-18 yıl; kedi ırkları arasında en uzun yaşayanlardan biri. Doğal bir ırk olması genetik yükünü düşük tutar.

• Sağırlık: Beyaz kürk ve mavi göz kombinasyonu kalıtsal sağırlıkla ilişkilidir. Tek mavi gözlü bireylerde o taraftaki kulak etkilenebilir. Sağır kediler normal yaşar ama kesinlikle iç mekânda tutulmalıdır. BAER testiyle yavruyken saptanabilir.
• Hipertrofik kardiyomiyopati (HKM): Bu ırkta bildirilmiştir; periyodik kalp kontrolü önerilir.
• Ataksi: Bazı hatlarda görülen, yavrularda hareket koordinasyon bozukluğuyla ortaya çıkan kalıtsal bir durum. Nadirdir ancak bilinen bir ırk sorunudur.
• Güneş hassasiyeti: Beyaz ve pigmentsiz kulak uçları güneşten zarar görebilir.
• Diş ve dişeti hastalıkları: Kedilerde genel risk.
• Obezite: Aktif bir ırk olduğu için diğerlerine göre düşük risk; yine de kısırlaştırma sonrası porsiyon ayarı gerekir.

Beslenme

Yetişkin bir Ankara kedisi (2,5-5 kg) günde 45-70 g kuru mamaya karşılık gelen enerjiye ihtiyaç duyar. İnce yapılı bir ırktır; "zayıf görünüyor" diye fazla beslemek yaygın bir hatadır.

• Yavru (2-12 ay): Yavru maması, günde 3-4 öğün.
• Yetişkin: Yüksek protein, düşük karbonhidrat.
• Kıdemli (10+ yaş): Uzun yaşayan bir ırk olduğu için ileri yaş takibi önemlidir; böbrek ve tiroid değerleri yılda bir kontrol edilmeli.

Su tüketimini artırmak için çeşme tipi suluk ve yaş mama işe yarar.

Bakım ve tüy

Uzun tüylü ırklar arasında bakımı en kolay olanlardan biri.

• Haftada 1-2 kez tarama yeterli. Alt kat olmadığı için keçeleşme nadirdir.
• İlkbaharda kışlık tüy dökülür; bu dönemde tarama sıklığı artırılır.
• Kuyruk tüylüdür, tarama sırasında unutulmamalı.
• Banyo genelde gerekmez.
• Tırnaklar 2-3 haftada bir.
• Dişler haftada birkaç kez.
• Kulaklar aylık kontrol.

Yaz ve kış görünümü belirgin şekilde farklıdır; yazın çok daha kısa tüylü görünmesi normaldir.

Yaşam alanı ve zenginleştirme

1. Dikey alan. Kedi ağacı, duvar rafları, dolap üstü erişimi. Bu ırk yükseklikte yaşar.
2. Günde iki kez aktif oyun. Olta oyuncakları, koşturma. Zeki ve enerjik bir kedi, oyunsuz sıkılır.
3. Sosyal temas. Uzun süre yalnız kalacaksa ikinci bir hayvan düşünülmeli.
4. Mama bulmacaları ve numara öğretme. Bu ırk öğrenmeyi sever; getir, el verme, isimle gelme öğretilebilir.
5. Güvenli pencere. Sineklik zorunlu.
6. Tırmalama tahtası. Dikey ve uzun; tam boy uzanabilmeli.

İç mekân kedisi olarak yaşamalıdır.

Tarihçe

Ankara kedisi, Orta Anadolu'da doğal olarak gelişmiş ve dünyada bilinen ilk uzun tüylü kedi ırkı olarak kabul edilir. 16. ve 17. yüzyıllarda Avrupa'ya götürüldü; Fransa ve İngiltere'de aristokrasi arasında büyük ilgi gördü. Uzun tüylülük geninin Avrupa kedilerine bu hat üzerinden geçtiği düşünülür.

1. yüzyılda İran kedisinin yükselişi ırkı gölgede bıraktı; dahası Ankara kedileri İran hattını "iyileştirmek" için yoğun şekilde çaprazlandı ve saf hat Avrupa'da neredeyse kayboldu.

Irkı kurtaran şey Türkiye'deki koruma programı oldu. 20. yüzyıl ortasından itibaren Ankara Hayvanat Bahçesi, saf Ankara kedilerini toplayarak bir üretim ve koruma programı başlattı. 1960'larda Amerikalı yetiştiriciler bu programdan kedi alarak ırkı Batı'ya yeniden tanıttı; CFA 1970'lerde tanıdı.

Bugün ırkın en büyük sorunu, adının beyaz uzun tüylü her kedi için kullanılması ve saf hattın seyrelmesi. Bir Ankara kedisi sahiplenecekseniz, kayıtlı hattan almak ırkın geleceğine yapılan doğrudan bir katkıdır.