Norwegian Forest Cat

Norveç Orman Kedisi size uygun mu?

Norveç Orman Kedisi (kısaca "Wegie"), İskandinav ormanlarında doğal seleksiyonla şekillenmiş iri ve güçlü bir ırk. Su geçirmez çift kat kürk, güçlü tırmanma yeteneği ve sakin bir mizaç. Maine Coon ile sık karıştırılır; ikisi ayrı ırktır.

Bu ırkın en belirgin özelliği tırmanma tutkusu. Doğada ağaç gövdesinden baş aşağı inebilen az sayıdaki kediden biridir; evde de en yüksek noktayı arar.

Sahiplenmeden önce

Yavru alırken GSD IV (glikojen depo hastalığı tip 4) genetik testi, PKD testi ve kalp taraması sonuçlarını isteyin. GSD IV bu ırka özgüdür ve test standart olmalıdır.

Karakter ve mizaç

Norveç Orman Kedisi sakin, dengeli ve bağımsızdır. Sevecen ama yapışkan değildir; kendi başına vakit geçirmekten memnun olur ve sonra gelip yanınıza oturur.

Kucağa zorlanmayı sevmez. Temas kurar ama kendi şartlarıyla; bunu soğukluk değil, kendine güvenen bir ırkın tarzı olarak okuyun.

Yabancıya karşı temkinli ama saklanan bir kedi değildir; gözlemler ve karar verir.

Tırmanma dürtüsü çok güçlüdür. Evin en yüksek noktasını bulur ve orada yaşar. Güçlü arka bacakları sayesinde etkileyici mesafeler atlar.

Sesi azdır ve incedir.

Suya karşı çekingen değildir; kürkü su itici olduğu için ıslanmaktan rahatsız olmaz.

Yavru dönemi çok uzundur; bu ırk 4-5 yaşına kadar tam olgunlaşır.

Sağlık sorunları ve ömür

Ortalama ömür 12-16 yıl. Doğal bir ırk olduğu için genel olarak sağlamdır.

• Glikojen depo hastalığı tip IV (GSD IV): Bu ırka özgü kalıtsal metabolik hastalık. Etkilenen yavrular genelde doğumda veya ilk aylarda kaybedilir; hayatta kalanlarda kas güçsüzlüğü ve titreme görülür. Genetik testi vardır ve sorumlu üreticiler ebeveynleri test eder.
• Hipertrofik kardiyomiyopati (HKM): Kedilerde en sık kalp hastalığı; bu ırkta da bildirilmiştir. Periyodik ekokardiyografi önerilir.
• Polikistik böbrek hastalığı (PKD): Genetik testi mevcuttur.
• Kalça displazisi: İri kedi ırklarında bildirilmiştir; atlamaktan kaçınma ve tutuk yürüyüş belirtidir.
• Retinal displazi: Bu ırkta bildirilen göz gelişim bozukluğu.
• Obezite: İri olmak ile kilolu olmak farklıdır; kaburgalar elle hissedilmeli.
• Tüy yumağı: Yoğun kürk nedeniyle yutulan tüy sık kusmaya yol açar; düzenli tarama en etkili önlemdir.

Beslenme

Yetişkin bir Norveç Orman Kedisi (4-9 kg; erkekler belirgin şekilde iri) günde 65-100 g kuru mamaya karşılık gelen enerjiye ihtiyaç duyar.

• Yavru (2-18 ay): Yavru maması. Bu ırk çok yavaş büyür; uzun yavru dönemi veya iri ırk formülü kullanılmalı, erken geçiş yapılmamalı.
• Yetişkin: Yüksek protein, düşük karbonhidrat. Kürk kalitesi için omega-3 içeriği önemlidir.
• Kıdemli (10+ yaş): Böbrek ve kalp değerleri yıllık takip.

Mama ve su kapları geniş ve sığ olmalı; iri bir kedi dar kapta bıyıklarını sıkıştırır.

Su tüketimi için çeşme tipi suluk faydalıdır.

Bakım ve tüy

Çift kat, su itici kürk. Yoğundur ama Maine Coon'a göre daha az keçeleşir.

• Haftada 2-3 kez tarama; ilkbaharda her gün. Bu ırk kışlık kürkünü ilkbaharda toplu halde atar ve o dönemde ev tüyle dolar.
• Alt kürk tarağı mevsim geçişlerinde gerekli.
• Keçe riski koltuk altı, karın altı, gerdan yakalığı ve arka bacak içindedir.
• Kuyruk çok tüylüdür ve taranmalı.
• Banyo genelde gerekmez; kürk su itici olduğu için ıslatmak bile zordur.
• Tırnaklar 2-3 haftada bir; çok tırmanan bir ırk.
• Dişler haftada birkaç kez.
• Geniş kum kabı gerekir; standart kaplar iri bir kedi için yetersizdir.

Yaşam alanı ve zenginleştirme

Bu ırkın ev düzeni dikey kurulmalı:

1. Yüksek ve sağlam kedi ağacı. 8 kiloluk bir kediyi taşıyacak, tavana yakın bir yapı. Bu ırk için lüks değil ihtiyaç.
2. Duvar rafları ve tırmanma yolları. Doğada ağaçta yaşayan bir kedi; dikey hareket ihtiyacı gerçektir.
3. Sağlam tırmalama tahtası. Uzun ve dikey; tam boy uzanabilmeli.
4. Günde iki kez oyun. Olta oyuncakları, av simülasyonu.
5. Serin köşe. Yazın serin bir oda ve seramik zemin; kalın kürk sıcakta zorlar.
6. Güvenli pencere. Sineklik zorunlu; bu ırk atlar.
7. İç mekân. Güvenlik ve yaban hayat için dışarı serbest bırakılmamalıdır.

Tarihçe

Norveç Orman Kedisi, İskandinavya'da yüzyıllar boyunca doğal olarak gelişmiş yerli bir ırktır. Norveççe adı "Norsk Skogkatt"tır. Sert kış koşulları, su geçirmez dış kat, yoğun alt kürk, kar üstünde yürümeyi kolaylaştıran tüylü patiler ve güçlü tırmanma yeteneğini seçti.

Irk, Norveç folklorunda ve Viking dönemi anlatılarında yer alır; tanrıça Freyja'nın arabasını çeken kedilerin bu ırk olduğu söylenir. Viking gemilerinde fare avcısı olarak bulunduğu ve bu yolla Kuzey Amerika'ya ulaşarak Maine Coon'un atalarından biri olabileceği öne sürülür; bu bir hipotezdir, kanıtlanmış değildir.

1. yüzyıl ortasında ırk, sokak kedileriyle karışma nedeniyle yok olma tehlikesine girdi. 1930'larda Norveçli meraklılar koruma çalışması başlattı, İkinci Dünya Savaşı çalışmayı kesintiye uğrattı ve 1970'lerde yeniden toparlandı.

Kral Olav V, 1972'de ırkı Norveç'in ulusal kedisi ilan etti. FIFe ırkı 1977'de tanıdı ve aynı yıl ilk bireyler yurt dışına çıktı.